Έντυπη Έκδοση Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, Κυριακή 11 Οκτωβρίου 2009 Αποκλεισμένοι από τους εργοδότες Της ΝΤΙΝΑΣ ΚΑΡΑΤΖΙΟΥ

Οχι, όχι, όχι... Ετσι απάντησαν δεκάδες διευθυντές επιχειρήσεων, όταν ρωτήθηκαν αν θα προσλάμβαναν αποφυλακισμένους, απεξαρτημένους χρήστες ηρωίνης, ή άτομα
με προβλήματα όρασης, ακοής και κινητικότητας. Ακόμη κι αν όλοι, ανεξαιρέτως, διέθεταν τα τυπικά προσόντα που απαιτεί η θέση εργασίας.

Τα στοιχεία φέρνει στο φως έρευνα η οποία πραγματοποιήθηκε σε 121 επιχειρήσεις με αντικείμενο τον αποκλεισμό από την αγορά εργασίας ειδικών κοινωνικών ομάδων.
Πρόκειται για ανθρώπους με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, «ατομικά συγκριτικά μειονεκτήματα» (personal disadvantages), όπως ονομάζονται επί το επιστημονικότερον.


Στην έρευνα συμπεριελήφθησαν 20 «ατομικά χαρακτηριστικά», τα οποία κατατάχθηκαν σε 4 κατηγορίες: α) άτομα με αναπηρία τα οποία χαρακτηρίζονται ως λειτουργικά,
β) άτομα με «έντονο κοινωνικό στιγματισμό» γ) φύλο, ηλικία και οικογενειακή κατάσταση, δ) άνεργοι και μακροχρόνια άνεργοι.

1 Μέχρι τώρα ξέραμε ότι αν ένας υποψήφιος έχει όλα τα προσόντα για μία θέση εργασίας, τότε η πιθανότητα πρόσκλησης σε συνέντευξη προσεγγίζει πολύ υψηλά
ποσοστά. Ομως μόνο 8% των υπεύθυνων πρόσληψης προσωπικού δήλωσαν ότι θα προσκαλούσαν σε συνέντευξη και άρα θα προσλάμβαναν έναν αποφυλακισμένο χρήστη ναρκωτικών.


«Προκαταλήψεις με βαθιές ρίζες»

*Το συγκεκριμένο εύρημα, σε συνδυασμό με τα υψηλά ποσοστά απόρριψης των υποψηφίων που είναι απεξαρτημένοι χρήστες ηρωίνης (84%) και αυτών που είναι αποφυλακισμένοι
για χρέη στο Δημόσιο (74%), αποδεικνύει στην πράξη ότι οι πολιτικές επανένταξης στην αγορά εργασίας, τόσο απεξαρτημένων όσο και πρώην κρατουμένων, παραμένουν
κενό γράμμα, παρά τις μεγαλόστομες εξαγγελίες.

*Υπάρχουν όμως κι άλλοι λόγοι, που κάνουν τους εργοδότες να κλείνουν την πόρτα σ' αυτούς τους εργαζόμενους: «Οι διακρίσεις αποτελούν βαθιά ριζωμένες αντιλήψεις.
Διαμορφώνονται, όπως και αίρονται μέσα από σύνθετες και μακροχρόνιες διαδικασίες. Γι' αυτό και δεν είναι δυνατόν να καταπολεμηθούν μόνο με θεσμικά πλαίσια
και στρατηγικές ευαισθητοποίησης» εξηγεί ο επικεφαλής της έρευνας Παν. Ζάννης, διδάκτωρ Κοινωνικής Πολιτικής.

2 Ιδιαίτερα χαμηλά κυμαίνονται τα ποσοστά πρόσκλησης συνέντευξης και στα ΑμεΑ. Τα άτομα με προβλήματα όρασης και ακοής, παρ' ότι δεν επισημαίνεται η βαρύτητα
της πάθησής τους, σχεδόν αποκλείονται από τη διαδικασία συνέντευξης.

Μόνο ένας στους δέκα εργοδότες θα τους παρείχε την ευκαιρία (12,26%). Εκεί όμως που τα ποσοστά πέφτουν κατακόρυφα (χαμηλότερα του 10%) είναι για τους υποψηφίους
με ελαφρά νοητική υστέρηση και τα λειτουργικά άτομα με ψυχικές ασθένειες.

3 Μικρές πιθανότητες πρόσκλησης σε συνέντευξη έχουν οι μακροχρόνια άνεργοι (27,36%).

Τα ποσοστά ανεβαίνουν, όσο μικραίνει ο χρόνος της ανεργίας: έξι χρόνια 28,8%, τρία χρόνια 44,34%, ένας έτος 77,36%. Πιο «τυχεροί» από τους ανέργους οι νέοι
και οι νέες χωρίς εργασιακή εμπειρία, των οποίων τα ποσοστά είναι τα υψηλότερα, 62,26% και 61,32%, κυρίως επειδή στοιχίζουν φθηνά.

4 Καθοριστική σημασία αποκτά το φύλο όταν πρόκειται για γονείς μικρού παιδιού. Η διαφορά αυξάνεται 8 ποσοστιαίες μονάδες εις βάρος των γυναικών: «Αποδεικνύεται
ότι οι μητέρες μικρού παιδιού αντιμετωπίζουν μεγαλύτερο πρόβλημα όχι λόγω φύλου, αλλά εξαιτίας της ιδιότητας της μητέρας, που συνεπάγεται πρόσθετες υποχρεώσεις
στο οικογενειακό περιβάλλον εις βάρος της διαθεσιμότητας για εργασία», αναφέρεται στην έρευνα.

5 Θα άλλαζε τίποτα, αν οι εργοδότες επιδοτούνταν για να προσλάβουν κάποια από τα άτομα των κατηγοριών της έρευνας; Μάλλον όχι. Στην ερώτηση ποια άτομα θα
προσλάμβαναν με επιδότηση για δύο χρόνια, χωρίς υποχρέωση πρόσληψης μετά τη λήξη της και με το δικαίωμα της άμεσης διακοπής της σύμβασης, οι επιχειρηματίες
εξαντλούν την αυστηρότητά τους: «Στην καλύτερη περίπτωση, μόλις τέσσερις στους δέκα εργοδότες θα προσελάμβαναν ΑμεΑ, πρώην χρήστες και φυλακισμένους, ακόμα
κι αν δεν τους πλήρωναν οι ίδιοι ούτε ένα ευρώ».

*Επίσης, μόνο ένας στους δέκα και με επιδότηση 100% του μισθού τους θα προσλάμβανε άτομα με ψυχικές ασθένειες που διαβιούν εκτός ιδρυμάτων.

*Ενεργητική είναι η επιδοματική πολιτική για τους μακροχρόνια ανέργους, όχι βέβαια με θεαματικά ποσοστά: (36,7% για τα άτομα που είναι εκτός εργασίας δέκα
χρόνια και 40% γι' αυτούς που έχουν στην πλάτη τους έξι χρόνια ανεργίας).

*Γεγονός, πάντως, είναι ότι οι επιχειρήσεις περί άλλα τυρβάζουν: μόλις το 37% δηλώνει ότι γνωρίζει πως υπάρχουν επιδοτήσεις απασχόλησης για τις συγκεκριμένες
ομάδες πληθυσμού. Κι όπως υπογραμμίζεται στη μελέτη, «και σ' αυτό το ποσοστό οι γνώσεις τους είναι ελλιπείς και συγκεχυμένες».

Μόνο για κοινωνικό προφίλ

6 Από την άλλη πλευρά, όταν οι επιχειρηματίες εκλήθησαν να διαλέξουν ποιες κατηγορίες υποψηφίων θα προσλάμβαναν, ούτως ώστε να υπάρξει θετικό αντίκτυπο
στο κοινωνικό προφίλ της επιχείρησής τους, το υψηλότερο ποσοστό προτιμήσεων κατέχουν τα άτομα με βαριά (44,23%) και ελαφρά (46,15%) κινητικά προβλήματα.


*Ο Παν. Ζάννης μάς εξηγεί: «Η μη πρόσληψη των ΑμεΑ δεν οφείλεται κατ' ανάγκην σε κοινωνικό ρατσισμό και αρνητικά στερεότυπα. Η επιλεξιμότητά τους συναρτάται
με την εκτίμηση της αποδοτικότητάς τους στο περιβάλλον εργασίας. Για παράδειγμα για τη θέση πωλητή σε ένα κατάστημα λιανικής ένα άτομο με σοβαρά κινητικά
προβλήματα είναι λογικό να μην προσληφθεί. Αυτό δεν συνιστά κοινωνική διάκριση από την πλευρά του εργοδότη, αλλά έναν φυσιολογικό περιορισμό ή αποκλεισμό
από μία δραστηριότητα του ίδιου του ατόμου με αναπηρία».

Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ

*Τίτλος: «Δυνατότητες κοινωνικής ενσωμάτωσης ειδικών κοινωνικών ομάδων μέσω αγοράς εργασίας».

*Επιστημονικός υπεύθυνος: Παναγιώτης Ζάννης, δρ Κοινωνικής Πολιτικής.

*Ερωτήθηκε τυχαίο δείγμα 121 επιχειρήσεων στα όρια των δήμων Αργυρούπολης, Αλίμου, Ελληνικού.

*Περίοδος διεξαγωγής: Μάιος - Νοέμβριος 2008.

Επιτυχής ανακοπή της εκφύλισης του αμφιβληστροειδούς

Πρωτοποριακή μέθοδο θεραπείας ασθενειών του αμφιβληστροειδούς έχουν ανακαλύψει ερευνητές του νοσοκομείου Hadassah-Hebrew University Medical Center του Ισραήλ. Στο επίκεντρο της έρευνας ήταν η επιτυχής μεταμόσχευση οπτικών κυττάρων που προήλθαν από εμβρυϊκά βλαστικά κύτταρα (hESCs) σε ζώο που έπασχε από εκφύλιση του αμφιβληστροειδούς.

Μετά την εξέλιξη αυτή, λεπτομέρειες της οποίας αναλύονται στο τεύχος Οκτωβρίου της ιατρικής επιθεώρησης Cell Stem Cell, έχει ανοίξει ο δρόμος για θεραπείες αντικατάστασης κυττάρων, με στόχο την καταπολέμηση εκφυλιστικών ασθενειών των ματιών. Εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο χάνουν την όρασή τους ως αποτέλεσμα των παθήσεων αυτών.

Η χρωστική επιθηλίου του αμφιβληστροειδούς (RPE) είναι ένα στρώμα χρωστικών κυττάρων ανάμεσα στα οπτικά κύτταρα, που είναι γνωστά ως φωτοηλεκτρικά κύτταρα, και τα αιμοφόρα αγγεία στο πίσω μέρος του ματιού. Η RPE παρέχει απαραίτητη βοήθεια στα φωτοηλεκτρικά κύτταρα του αμφιβληστροειδούς και η παρουσία της είναι απαραίτητη για την ομαλή όραση. Η εξασθένηση της RPE διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στην προοδευτική εκδήλωση ασθενειών που επιφέρουν τη σταδιακή απώλεια της όρασης, και που συχνά οδηγούν στην τύφλωση.

Σύμφωνα με το μέλος της ερευνητικής ομάδας, Δρ.Benjamin Reubinoff, παρά την ύπαρξη αρκετών θεραπευτικών μεθόδων για την καθυστέρηση εκφυλιστικών οφθαλμικών παθήσεων, που βρίσκονται σε ανάπτυξη, η σκληρή πραγματικότητα είναι ότι πολλοί ασθενείς χάνουν τελικά την όρασή τους: Η κυτταρική θεραπεία προκειμένου να αποκατασταθεί η κανονική λειτουργία των κυττάρων RPE παρέχει δυνατότητες για την ανακοπή της ανάπτυξης οφθαλμικών παθήσεων.

Ο Δρ. Reubinoff μαζί με τον Δρ. Eyal Banin, ο οποίος ηγήθηκε της ερευνητικής ομάδας, και τους υπόλοιπους ερευνητές από το πανεπιστημιακό νοσοκομείο Hadassah της Ιερουσαλήμ, δημιούργησαν τις κατάλληλες συνθήκες για την καθοδήγηση των hESCs ώστε να διαφοροποιούνται, στο εργαστηριακό περιβάλλον, σε ενεργητικά κύτταρα που προσομοιάζουν με εκείνα του τύπου RPE.


Πηγές: Cell Stem Cell.


Πηγή Πληροφοριών: www.iatronet.gr

Ημερίδα - "Εκπαίδευση μαθητών με προβλήματα όρασης και γραφή Braille"

Εισηγήτρια: Δρ ΟΥΡΑΝΙΑ ΧΙΟΥΡΕΑ, Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Γενεύης με Εξειδίκευση στην Εκπαίδευση Τυφλών
31.10.2009, Θεσσαλονίκη, αίθουσα Αλέξανδρος

Ένα από τα σημαντικότερα πεδία της ειδικής αγωγής είναι η εκπαίδευση μαθητών με προβλήματα όρασης. Οι εκπαιδευτικές ανάγκες και οι τρόποι υποστήριξης των
μαθητών με προβλήματα όρασης αλλά και η οφθαλμολογική και ψυχοπαθολογική προσέγγιση τους και η πολύτιμη συνδρομή του συστήματος Braille είναι κομβικά ζητήματα
στα οποία θα εστιάσει η συγκεκριμένη επιστημονική ημερίδα.

Η ημερίδα απευθύνεται σε διοικητικά στελέχη της εκπαίδευσης και των μονάδων ειδικής αγωγής, παιδαγωγούς, εκπαιδευτικούς, δασκάλους, επιστήμονες της αγωγής
και επαγγελματίες της ειδικής αγωγής, ψυχολόγους, οφθαλμίατρους καθώς και σε γονείς και φοιτητές-σπουδαστές.

Πληροφορίες: specialeducation.gr

http://www.oloimazi.gr

Η απώλεια της όρασης οξύνει τις άλλες αισθήσεις

Πόσες φορές έχετε ακούσει ότι οι τυφλοί έχουν οξυμένες τις άλλες αισθήσεις τους; Η άποψη αυτή είναι τόσο ευρέως διαδεδομένη, ώστε έχει αποτελέσει θέμα σε πολλές χολιγουντιανές παραγωγές, όπως η ταινία «DareDevil» του 2003, στην οποία η αιφνίδια τύφλωση ενός δικηγόρου οξύνει τις άλλες αισθήσεις του και τον μετατρέπει σε υπερήρωα. Μελέτες δείχνουν ότι η ιστορία αυτή είναι περισσότερο αλήθεια παρά μύθος, αναφέρει η εφημερίδα «Νιου Γιορκ Τάιμς».


Σε μία σειρά κλινικών μελετών, νευροεπιστήμονες από το Πανεπιστήμιο ΜακΓκιλ του Καναδά επιστράτευσαν τυφλούς και μη τυφλούς εθελοντές για να διερευνήσουν την αντίληψη των μουσικών τόνων και την ικανότητα εντοπισμού των ήχων. Οι τυφλοί εθελοντές γενικώς τα πήγαιναν καλύτερα σε όλα τα σχετικά τεστ, αλλά οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το πότε ακριβώς είχαν χάσει την όρασή τους είχε πολύ μεγάλη σημασία.

Όσοι είχαν γεννηθεί τυφλοί είχαν τις καλύτερες επιδόσεις απ όλους, όσοι είχαν τυφλωθεί στην πρώτη παιδική ηλικία ήταν λίγο χειρότεροι και όσοι είχαν χάσει την όρασή τους μετά την ηλικία των 10 ετών είχαν τις ίδιες επιδόσεις με τους εθελοντές που είχαν την όρασή τους.

Τα ευρήματα αυτά υποδηλώνουν ότι ο παιδικός εγκέφαλος μπορεί να αναδιοργανωθεί, ώστε να χρησιμοποιούνται οι περιοχές επεξεργασίας των οπτικών ερεθισμάτων για άλλους σκοπούς.

Απεικονιστικές μελέτες του εγκεφάλου παρείχαν ισχυρά στοιχεία που τεκμηριώνουν αυτή τη θεωρία. Όπως έδειξαν, οι τυφλοί εθελοντές που μπορούσαν να εντοπίζουν καλύτερα τους ήχους χρησιμοποιούσαν και τις ακουστικές και τις οπτικές περιοχές του εγκεφάλου τους, ενώ τόσο οι εθελοντές που έβλεπαν όσο και οι τυφλοί που είχαν χάσει μεγάλοι την όρασή τους είχαν περιορισμένη ή καμία δραστηριότητα στις οπτικές περιοχές.

Ανάλογα ευρήματα είχαν και άλλες μελέτες, που αφορούσαν τη διάκριση των μυρωδιών και την αίσθηση της αφής. Συνεπώς, οι έως τώρα μελέτες αποδεικνύουν πως η απώλεια της όρασης οξύνει τις άλλες αισθήσεις, αλλά υπό προϋποθέσεις.

Πηγή Πληροφοριών: ygeia.tanea.gr

Τι θα κάνουμε με τις ανάπηρες πόλεις μας; Γράφει: Δανιήλ

«Καλύτερα να είσαι πλούσιος, νέος, λευκός και αθλητής, παρά να είσαι φτωχή, γυναίκα, ηλικιωμένη, μαύρη και ανάπηρη...»!!! Σ αυτήν τη λακωνική φράση, εκφράζεται μια πραγματικότητα που οι μάγοι του σύγχρονου μάρκετινγκ προβάλλουν σχεδόν καθημερινά: η πραγματικότητα ενός κόσμου που είναι φτιαγμένος στα μέτρα ενός νεαρού, υγιούς και πετυχημένου άνδρα. Όλα τα άλλα μέλη της κοινωνίας, γυναίκες, ηλικιωμένοι, «ανάπηροι», είναι αναγκασμένοι να προσαρμόσουν τις ανάγκες τους, τις επιθυμίες τους, το ίδιο τους το σώμα, καμμιά φορά και τη συνείδησή τους, στα πρότυπα αυτού του κόσμου
Το «νους υγιής εν σώματι υγιεί» έγινε για μια ακόμη φορά «ένα άρρωστο και μονοδιάστατο μυαλό σε ένα αστραφτερά κατασκευασμένο σώμα». Για όσους δεν μπορούν να προσαρμοστούν, για όσους, για οποιονδήποτε λόγο, αδυνατούν να κατακτήσουν αυτά τα πρότυπα, ο κόσμος αυτός αποδείχνεται αρκετά σκληρός. Και εδώ συναντάμε τον όρο «αναπηρία». Αν υπολογίσουμε ότι ένας στους δέκα ανθρώπους ανήκει στα «άτομα με ειδικές ανάγκες», κι αν λάβουμε υπόψη μας το γεγονός ότι η παιδική θνησιμότητα, τουλάχιστον στις χώρες του ανεπτυγμένου κόσμου, μειώνεται συνεχώς, ότι αυξάνεται το όριο ηλικίας και ότι τα πάσης φύσεως ατυχήματα χρόνο με το χρόνο πολλαπλασιάζονται, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα ποσοστά των ανθρώπων με «ειδικές ανάγκες» θα μεγαλώνουν συνέχεια!
Υπήρχε πάντα το πρόβλημα των ανθρώπων που είχαν ανάγκη από έναν «ειδικό» τρόπο ζωής, με σωματικές και ψυχικές «αναπηρίες»; Ιστορικά, τέτοιο πρόβλημα δεν υπήρξε, στο βαθμό τουλάχιστο που υφίσταται σήμερα. Όχι βέβαια επειδή δε γεννιόντουσαν παιδιά με νοητικές ή σωματικές «ανεπάρκειες». Αλλά δεν υπήρξε, επειδή ακριβώς αυτές οι καταστάσεις δε βιώνονταν ως πρόβλημα. Το ότι επικρατούσε οικιακή οικονομία με στενούς δεσμούς κοινωνικής αλληλεγγύης έδινε μια ελάχιστη θέση στους ανθρώπους με κάποια μορφή «αναπηρίας». Η αναγωγή των «αναπήρων» σε πρόβλημα, άρχισε με την εμφάνιση του νέου τρόπου παραγωγής. Ξεκίνησε με τις θεμελιώδεις αλλαγές του τρόπου εργασίας, καθώς και της ανθρώπινης συνύπαρξης, που υπαγορεύτηκαν από τη βιομηχανική επανάσταση, τη μισθωτή εργασία, την άνοδο και επέκταση του κράτους, τη ζωή στην πόλη. Είναι ακριβώς η εποχή ανόδου του αστικού πολιτισμού, η οποία εγκαινίασε την εποχή της κοινωνικής περιθωριοποίησης των πάσης φύσης «αναπήρων» Η άνοδος των πόλεων συμπίπτει με την άνοδο ενός νέου τρόπου παραγωγής, που βασίζεται στη χρηματική οικονομία και το κέρδος. Η λατρεία της παραγωγικότητας επιβάλλει να γίνουν κοινωνικά αποδεκτοί μόνο όσοι μπορούν να διαθέσουν δύο μάτια, δύο χέρια, δύο πόδια, έναν εγκέφαλο και πέντε αισθήσεις στο βωμό του κέρδους. Αυτοί που θεωρούνται μη κανονικοί καταδικάζονται σε έναν αργό θάνατο που λέγεται κοινωνική απομόνωση. Όσο περισσότερες ακροβατικές ικανότητες χρειάζεται ένας άνθρωπος για να ζήσει στη σημερινή πόλη, τόσο περισσότεροι θα στιγματίζονται ως «ανάπηροι». Η πόλη, που σήμερα πολύ λίγο θα μπορούσε κανείς να χαρακτηρίσει ως ορθολογικά δομημένη, αναπαράγει την κυρίαρχη ηθική. Μια ηθική που επιβάλλει στον καθένα μας θέσεις σύμφωνα με τις ικανότητές του. Μια ηθική που επιβάλλει τον κάθετο διαχωρισμό και τα γκέτο, είτε πρόκειται για φοιτητές, είτε για τρελούς, είτε για «ανάπηρους», απαγορεύοντας την οριζόντια επικοινωνία μεταξύ τους!
Η «αναπηρία» από μόνη της αποκαλύπτει μιαν άλλη συλλογική αναπηρία: την αναπηρία της πολιτιστικής κοινότητας της πόλης. Δείχνει ακριβώς την αδυναμία της εμπορευματικής κοινωνίας να παράγει εκείνη την αλληλεγγύη που είναι απαραίτητη για την ενσωμάτωση και αποδοχή της «αναπηρίας» ως μια κανονικότητα άλλης μορφής. Τα διάφορα ιδρύματα εξυπηρετούν τη μετάθεση της ευθύνης για την περίθαλψη των «αναπήρων» από το στενό οικογενειακό περιβάλλον στο κράτος ή σε άλλους φορείς, ιδιωτικούς. Οι «στραβοί», οι «κουτσοί», και οι «καθυστερημένοι» εξορίζονται και αφορίζονται, μη τυχόν και τους δει κανένα μάτι και χαλάσει η όμορφη εικόνα της πόλης μας Χρειάζεται να αναπτυχθούν στο περιβάλλον της πόλης σχέσεις αλληλεγγύης, που να υπαγορεύουν να βλέπουμε τους «ανάπηρους» ως ανθρώπους που έχουν ανάγκη την κοινωνική συμπαράσταση και αλληλεγγύη, στο βαθμό που την έχουμε ανάγκη και εμείς εξάλλου, για να αναπτύξουν τις ικανότητές τους. Και κυρίως, με δεδομένο ότι όλοι έχουν το δικαίωμα να χρησιμοποιούν την πόλη και να συμμετέχουν στις διαδικασίες της, είναι καιρός να απαιτήσουμε και να επιβάλουμε να ανοίξει αυτό το απόρθητο φρούριο στα άτομα με ειδικές ανάγκες. Γιατί τελικά μέσα από το λάκκο των ανάπηρων πόλεων, ή οι πόλεις θα γίνουν ανθρώπινες για όλους ή δε θα είναι για κανέναν ο Δανιήλ.
Πηγή Πληροφοριών: www.emprosnet.gr

Όταν η φύση δίνει λύσεις στην τεχνολογία Anti-virus εμπνευσμένο από τα μυρμήγκια.

Για τους περισσότερους κατόχους υπολογιστών, η αντίδραση στη διαπίστωση ότι ο υπολογιστής τους έχει προσβληθεί από ιό είναι, συνήθως, μερικές εκφράσεις αγανάκτησης και η αναζήτηση του τρόπου λειτουργίας του εγκατεστημένου anti-virus, που μπορεί και να μην έχει λειτουργήσει ποτέ από την ημέρα αγοράς, ή ακόμη χειρότερα, να μην έχει καν ενεργοποιηθεί, σε μια απέλπιδα προσπάθεια εξουδετέρωσης του ανεπιθύμητου εισβολέα.


Το παραπάνω σενάριο μπορεί πολύ σύντομα να αλλάξει, αφού Αμερικανοί ερευνητές ανακάλυψαν και αναπτύσσουν μια εντελώς νέα προσέγγιση στην ασφάλεια των υπολογιστών, που εμπνέεται από τα έντομα. Η ιδέα στηρίζεται στις ορδές «ψηφιακών μυρμηγκιών» που βρίσκουν και εξουδετερώνουν τους ιούς στον υπολογιστή.

Η ομάδα του πανεπιστημίου Wake Forest στη Βόρεια Καρολίνα, μελέτησε τη συμπεριφορά στρατιών από μυρμήγκια, την ώρα που έρχονται αντιμέτωπα με μία απειλή, και τον τρόπο που την εξουδετερώνουν. Αντιγράφοντας αυτή τη συμπεριφορά, οι ερευνητές θεωρούν ότι μπορούν να παράγουν τεράστιους αριθμούς ψηφιακών εντόμων που θα περιπολούν στα αρχεία και τα directories του υπολογιστή. Καθένα από τα 3.000 ψηφιακά μυρμήγκια θα μπορεί να προγραμματιστεί για να ψάχνει μία συγκεκριμένη απειλή. Όταν εντοπίσουν κάποια, τα υπόλοιπα σπεύδουν για να εξουδετερώσουν τον ιό που απειλεί τον υπολογιστή, προτού προλάβει να κάνει οποιαδήποτε ζημιά.

Μπορεί να φαίνεται παράξενο, αλλά ο τεχνολογικός τομέας χρησιμοποιεί τον φυσικό κόσμο στην αναζήτηση λύσεων σε διάφορα προβλήματα εδώ και χρόνια, με τη μέθοδο της λεγόμενης βιομιμητικής.

Πολλοί επιστήμονες έχουν μελετήσει το φυσικό περιβάλλον στην αναζήτηση ιδεών, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα τον σύγχρονο σχεδιασμό ενεργειακά αυτόνομων κτιρίων εμπνευσμένο από τον τρόπο που οι τερμίτες κατασκευάζουν τις φωλιές τους, ενώ μηχανικοί στη Βρετανία κατασκεύασαν ένα ειδικό μπαστούνι για άτομα με προβλήματα όρασης που χρησιμοποιεί αισθητήρες ήχου, αντίστοιχους με αυτούς που χρησιμοποιεί η νυχτερίδα για να προσανατολιστεί στο χώρο.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες The Guardian


Πηγή Πληροφοριών: portal.kathimerini.gr

ΦΩΣ ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ ΤΟΥ ΤΟΥΝΕΛ

Με τη νέα τεχνική, η 56χρονη άρχισε να διακρίνει την οθόνη του υπολογιστή και να μαγειρεύει στην ηλεκτρική κουζίνα
ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΓΟΥΛΗ

Απιαστο όνειρο φάνταζε πριν από μερικά χρόνια η αποκατάσταση της όρασης σε τυφλούς και σε ανθρώπους οι οποίοι σταδιακά έφτασαν στα όρια της τύφλωσης. Ωστόσο τα επιτεύγματα στη Γενετική και τη Βιολογία, καθώς και η κατανόηση της λειτουργίας του εγκεφάλου, φέρνουν το στόχο σε απόσταση... αναπνοής.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του Ομοσπονδιακού Ινστιτούτου Ορασης στις ΗΠΑ, στη χώρα περισσότερα από 3,3 εκατομμύρια άτομα είναι τυφλά ή αντιμετωπίζουν ιδιαίτερα σοβαρές δυσκολίες στην καθημερινότητά τους, ακόμη κι αν φορούν φακούς επαφής ή γυαλιά, ενώ τα προβλήματά τους δεν επιλύθηκαν ούτε με χειρουργικές επεμβάσεις. Σε παγκόσμιο επίπεδο, ανάλογα προβλήματα αφορούν περισσότερους από 160 εκατομμύρια ανθρώπους, ενώ οι ειδικοί εκτιμούν ότι σταδιακά ο αριθμός τους θα αυξάνεται κυρίως λόγω της γήρανσης του πληθυσμού στον πλανήτη και των επιπτώσεων από τη χρήση ηλεκτρονικών συσκευών με οθόνες. Στο θέμα, οι ειδικοί τηρούσαν συντηρητική στάση, αλλά τα άλματα στην επιστήμη ώθησαν αρκετούς να επικεντρώσουν τις προσπάθειές τους σε πειράματα με ανθρώπους, υποστήριξε ο Τίμοθι Σεν, επιστημονικός διευθυντής στο ίδρυμα για την καταπολέμηση της τυφλότητας στην υπερατλαντική χώρα, μιλώντας στην εφημερίδα «Νιου Γιορκ Τάιμς». Στην κατεύθυνση αυτήν, πειραματικές γονιδιακές θεραπείες έφεραν αποτελέσματ
α σε άτομα που υπέφεραν από σπάνια συγγενή ασθένεια, ελπίδες δημιουργήθηκαν από την πρόοδο στην έρευνα με τα βλαστοκύτταρα, ενώ συνεχίζονται οι μελέτες με ευαίσθητες στο φως πρωτεΐνες και μεταμοσχεύσεις αμφιβληστροειδούς.

Οι μελέτες

Παράλληλα, πρόσφατη είναι η ανακοίνωση για τη χρήση φρονιμίτη ως βάση για φακό σε μάτι μιας ασθενή, η οποία επανέκτησε μερικώς την όραση που έχασε. Μια σειρά από άλλες τεχνικές αφορούν την αντιμετώπιση της σταδιακής τύφλωσης με την εισαγωγή κάψουλας που απελευθερώνει πρωτεΐνες, ώστε να καταπολεμηθεί η κατάπτωση των κυττάρων στον οφθαλμό, ενώ ένα βήμα πιο μπροστά έγινε με την κάμερα BrainPort, που συλλαμβάνει εικόνες και εκπέμπει σήματα σε ηλεκτρόδια στη γλώσσα, τα οποία ένα τυφλό άτομο μαθαίνει να «αποκωδικοποιεί» ώστε να καταλαβαίνει τις κινήσεις και τα αντικείμενα που βρίσκονται σε μικρή απόσταση.

Στο επίπεδο της τελευταίας τεχνικής εντάσσεται ο τεχνητός αμφιβληστροειδής που αναπτύχθηκε από το χειρουργό στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο της Σάουθερν Καλιφόρνια, Μαρκ Χάμαγιουν και αφορά κυρίως άτομα με μελαχρωστική αμφιβληστροειδοπάθεια, στα οποία παρατηρείται φθορά των κυττάρων στον οφθαλμό. Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι ο τεχνητός αμφιβληστροειδής μπορεί να αποτελέσει την ιδανική λύση σε βαριάς μορφής περιπτώσεις εκφύλισης της ωχράς κηλίδας, δηλαδή την κυριότερη αιτία για την απώλεια όρασης σε ηλικιωμένα άτομα. Προς το παρόν, τα πειράματα στη νέα τεχνική συνεχίζονται με τη συμμετοχή εθελοντών σε ΗΠΑ, Μεξικό και ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες. Αρκετοί από τους 37 συμμετέχοντες, όπως αναφέρει η αμερικανική εφημερίδα, προόδευσαν σε σημείο ώστε να ξεχωρίζουν διάφορα πιατικά, κάλτσες διαφορετικού χρώματος, τις πόρτες από τα παράθυρα και τα σημεία όπου στέκονται άνθρωποι.


Ο τεχνητός αμφιβληστροειδής

Ανάμεσα στους εθελοντές είναι η 56χρονη Μπάρμπαρα Κάμπελ, η οποία κατάφερε έπειτα από περίπου 20 χρόνια τύφλωσης να διακρίνει τα «μάτια» που καίνε στην ηλεκτρική κουζίνα της, την οθόνη του υπολογιστή και τη σκιά της στον καθρέφτη. Η γυναίκα εντάχθηκε πρόσφατα στο πειραματικό πρόγραμμα, αφού υποβλήθηκε σε επέμβαση για την εισαγωγή μιας λεπτής πλακέτας με ηλεκτρόδια στο μάτι. Φοράει γυαλιά με μια μικροσκοπική κάμερα, η οποία συλλαμβάνει εικόνες και ένας βιντεοεπεξεργαστής που δένεται με ζώνη στη μέση της αναλαμβάνει τη μετατροπή τους σε φωτισμένα και σκοτεινά σχέδια, όπως συμβαίνει με μια εικόνα που μεταδίδεται σε τεράστια οθόνη και είναι διακριτά τα τετράγωνα εικονοστοιχεία. Ο επεξεργαστής κατευθύνει το καθένα από τα 60 ηλεκτρόδια, ώστε να μεταδώσουν σημεία που αντιπροσωπεύουν το περίβλημα, τη φωτεινότητα και την αντίθεση ενός αντικειμένου, ενώ λόγω της «απλότητας» της εικόνας, ορισμένοι στην αρχή βλέπουν μόνο σημάδια φωτός ή κάποιες εκλάμψεις. Ωστόσο, οι επιστήμονες σχεδιάζου
ν την αναβάθμιση τους συστήματος με τη χρήση πλακέτας με 200 ή ακόμα και 1.000 ηλεκτρόδια, με την τελευταία ανάλυση να εκτιμάται ότι πιθανότατα θα είναι αρκετή για το διάβασμα κειμένων.


Πηγή Πληροφοριών: www.agelioforos.gr